Wodociągi Warszawskie poinformowały o podpisaniu umowy na projekt, budowę i dostawę dwóch nowych pływających spulchniaczy hydraulicznych. Pobierają one wodę spod dna Wisły, która następnie trafia do kranów.
„Chudy Wojtek II” i „Chudy Wojtek III”
Obecnie warszawskie Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) do spulchniania dna nad drenami wiślanych ujęć, wykorzystuje dwie jednostki. To „Chudy Wojtek II” i „Chudy Wojtek III”. Z uwagi na zmiany klimatu, skutkujące coraz częstszymi i dłuższymi okresami suszy, a tym samym niskimi stanami wody w Wiśle, konieczne jest rozszerzenie floty o nowe jednostki, które wzmocnią efektywność wiślanych ujęć wody – podkreślił Urząd m. st. Warszawy (UM). Zdaniem magistratu, równie ważnym aspektem jest zabezpieczanie infrastruktury krytycznej w urządzenia i instalacje gwarantujące niezawodność działania.
– To będzie już czwarty i piąty statek. Pierwszy raz od bardzo dawna pojawią się nowe „Chude Wojtki” – wspaniałe urządzenia, które udrażniają glebę przy dnie Wisły. Dzięki temu woda drenami dostaje się do „Grubej Kaśki” i dopiero stamtąd jest przekazywana do zakładów uzdatniających. Aby do kranów mieszkańców dostarczyć wodę wysokiej jakości, musi niekiedy upłynąć nawet 60 godzin – skomentowała Renata Tomusiak, prezes Zarządu MPWiK.
Tzw. „Chude Wojtki”, odpowiadają za spulchnianie złóż infiltracyjnych. Wtłaczają wodę pod ciśnieniem w warstwę żwirową i piaskową, by infiltracja mogła być efektywna. Podczas tego procesu usuwana jest najbardziej zanieczyszczona warstwa piachu.
Historia warszawskich pływających spulchniaczy hydraulicznych
Nazwa „Chudy Wojtek” jest nawiązaniem do pracującego w MPWiK w przeszłości inżyniera Jerzego Wojtkowskiego. W latach 60. opracował on technologię hydraulicznego spulchniania złoża filtracyjnego. Technologia ta umożliwiła zwiększenie wydajności ujęcia zasadniczego – „Grubej Kaśki”. Prototypowa jednostka powstała w latach 1968-69. W roku 1971 oddano ją do eksploatacji, a swoją służbę zakończyła w latach 90. „Chudego Wojtka II” zwodowano w 1980 r., zaś „Chudego Wojtka III” – w 1998 r.
Łączny koszt projektu to 63 mln zł brutto. Prace projektowe i budowa jednostek mają potrwać 3,5 roku. Wykona je konsorcjum w składzie: Przedsiębiorstwo Usługowo Produkcyjne „POM” z Krapkowic oraz Stocznia Koźle z Kędzierzyna-Koźla. Funkcję inżyniera kontraktu sprawuje Polski Rejestr Statków.
Na podstawie nadesłanej informacji
fot. 2 x MPWiK w Warszawie
