Zasady dotyczące emisji hałasu

Zasady dotyczące emisji hałasu

Ograniczenia związane z emisjami powstającymi w trakcie funkcjonowania zakładu i eksploatowanych w jego ramach instalacji dotyczą nie tylko substancji takich jak gazy i pyły, ścieki czy odpady. Odnoszą się one również do mniej uchwytnych energii. Wśród tych ostatnich ustawodawca wymienia m.in. pola elektromagnetyczne, wibracje i hałas, czyli dźwięki o określonej częstotliwości, traktując je jako zanieczyszczenie środowiska. Jednak zasady dotyczące emisji hałasu do środowiska zostały uregulowane odmiennie aniżeli ma to miejsce w przypadku emisji substancji.

Zasady dotyczące emisji hałasu i ochrona akustyczna wyodrębnionych terenów

Zgodnie z przyjętym w ustawie Prawo ochrony środowiska założeniem, ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie oraz zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany. W tym celu ustawodawca wyodrębnia tereny o określonym rodzaju przeznaczenia, obejmując je ochroną akustyczną, poprzez ustalenie dla nich dopuszczalnych norm hałasu, obowiązujących w porze zarówno dziennej, jak i nocnej. Przykładowo, ochroną taką objęte są tereny zabudowy mieszkaniowej czy tereny rekreacyjno-wypoczynkowe.

W praktyce, dla identyfikacji występujących w otoczeniu zakładu obszarów objętych ochroną, istotne mogą okazać się zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś w przypadku jego braku – faktyczne zagospodarowanie i wykorzystywanie terenów sąsiednich.

Co ciekawe, ustawodawca nie przypisuje dopuszczalnych norm hałasu dla poszczególnych obiektów czy zabudowań, lecz kompleksom terenów. Tym samym, jak wskazał jeden z wojewódzkich sądów administracyjnych samo wystąpienie na terenach rolnych rozproszonej zabudowy mieszkaniowej z budynkami w istocie jednorodzinnymi nie może stanowić podstawy do uznania, że tereny te należy zaliczyć do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w myśl przepisów dotyczących norm hałasu w środowisku. Podstawą oceny dla kwalifikacji terenu nie może być wystąpienie pojedynczego obiektu, lecz kompleksu terenu o określonym charakterze.

Założenie jest więc takie, że przedsiębiorca – mając świadomość przeznaczenia terenów znajdujących się w sąsiedztwie zakładu – dotrzymuje obowiązujących dla nich dopuszczalnych poziomów hałasu.

Decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu

Jeśli tak określone zasady dotyczące emisji hałasu nie są przez przedsiębiorcę respektowane, musi się on liczyć z wydaniem stosownej decyzji. Chodzi o decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. W akcie tym określone zostaną wymagania, mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu. W szczególności decyzja określi rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby oraz obowiązki związane z koniecznością prowadzenia okresowych pomiarów poziomu hałasu.

Te ostatnie będą musiały być prowadzone raz na dwa lata, licząc od daty, w której decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu stała się ostateczna, z uwzględnieniem specyfiki pracy źródeł hałasu. W przypadku źródeł hałasu pracujących sezonowo, pomiary hałasu przeprowadzane będą musiały być w okresie ich pracy.

W przeciwieństwie do innych decyzji z zakresu ochrony środowiska, postępowanie w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu wszczynane jest przez organ z urzędu, a dla jej wydania bez znaczenia pozostaje fakt, czy stwierdzone przekroczenie miało charakter jednorazowy czy też jego występowanie ma charakter stały czy powtarzalny.

Co więcej, do wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, może dojść także w sytuacji, gdy już w trakcie funkcjonowania zakładu zmieni się sposób faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania terenów sąsiadujących, dla którego ustawodawca przewiduje inne, bardziej rygorystyczne normy hałasu, a przedsiębiorca norm tych nie respektuje.

Złamane zasady dotyczące emisji hałasu? Może być kara!

Wydanie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu i naruszenie określonych nią norm będzie wiązało się dla przedsiębiorcy z możliwością ukarania go przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska (WIOŚ) administracyjną karą pieniężna, a w skrajnym przypadku nawet z wstrzymaniem użytkowania instalacji będącej źródłem nadmiernego hałasu.

fot. sozosfera.pl (zdjęcie ilustracyjne)

Artykuł został opublikowany w ramach współpracy z Kancelarią Ochrony Środowiska

Kancelaria Ochrony Środowiska

Marta Banasiak

prawnik specjalizujący się w zagadnieniach prawa ochrony środowiska, w tym odnoszących się do kontroli WIOŚ w przedsiębiorstwie oraz postępowań administracyjnych dotyczących kwestii środowiskowych.
Wieloletnia praktyka zawodowa związana z zagadnieniami prawa ochrony środowiska, w tym niemal dwuletnie doświadczenie w organie administracji rządowej, pozwalają jej spojrzeć na zagadnienia kontroli oraz postępowań administracyjnych z szerokiej perspektywy.
W 2018 r. ukończyła aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych we Wrocławiu. Aktualnie związana z Kancelarią Ochrony Środowiska.
e-mail: kancelariabanasiak@gmail.com

Partner Portalu

reklama

partner merytoryczny

reklama

 

partner merytoryczny