Obowiązki sprzedawców w zakresie gospodarki opakowaniami

Obowiązki sprzedawców w zakresie gospodarki opakowaniami

W ostatnim czasie sporym zainteresowaniem cieszyła się tzw. ustawa opakowaniowa, czyli Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jedn. DzU z 2018 r., poz. 150). Wzrost popularności regulacja ta zawdzięcza niedawnej zmianie przepisów dotyczących tzw. foliówek, których powszechne udostępnianie w formie nieodpłatnej, zostało w istotny sposób ograniczone.

Trzeba jednak wyraźnie podkreślić, że ograniczenie, które stało się przedmiotem tak licznych publikacji i komentarzy, to nie jedyny obowiązek sprzedawców wynikający z tej regulacji. Warto przyjrzeć się bliżej zapisom ustawy i wyłuskać z niej te odnoszące się do tej grupy przedsiębiorców.

Niedookreślone pojęcie dystrybutora

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że w odniesieniu do sprzedawców ustawa posługuje się pojęciem prowadzącego jednostkę handlową (detaliczną lub hurtową). Tak więc obowiązki ustawowe kierowane do jednostek handlowych, to w istocie obowiązki prowadzących sprzedaż produktów w sklepach lub podobnych punktach. W tym zakresie nie ma większych wątpliwości. Mogą się one jednak pojawić w przypadku stosowanego przez ustawodawcę, a niezdefiniowanego w ustawie, pojęcia dystrybutora. Przyjmując szerokie znaczenie tego pojęcia, a także uwzględniając przyjętą przez ustawodawcę systematykę przepisów, należy opowiedzieć się za stanowiskiem, zgodnie z którym końcowa sprzedaż towaru konsumentowi będzie mieściła się w pojęciu dystrybucji. Dystrybutorem będzie więc każdy, kto pośredniczy w drodze produktu od wytwórcy do odbiorcy końcowego, w tym sprzedawca.

Przyjęcie takiej koncepcji, implikuje konieczność realizacji przez sprzedawcę zarówno obowiązków dystrybutorów, jak i prowadzących jednostki handlowe. Identyfikując zakres swoich obowiązków, sprzedawcy powinni jednak zachować daleko idącą ostrożność, ponieważ w zależności od powierzchni handlowej jaką dysponują, mogą oni stać się jednocześnie wprowadzającym produkty w opakowaniach, dla których zakres koniecznych do realizacji obowiązków został znacznie poszerzony w stosunku do przedstawionych poniżej.

Baza danych odpadowych

Przyjmując powyżej opisane znaczenie dystrybucji, trzeba wskazać że sprzedawca zobowiązany będzie do weryfikacji, czy proponowane przez niego produkty w opakowaniach zostały wprowadzone do obrotu przez podmiot, który posiada aktualny wpis w rejestrze podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami (tzw. baza danych odpadowych – BDO). Rejestr taki prowadzony jest przez marszałków województw. W założeniu wprowadzenie zakazu dystrybucji produktów w opakowaniach wprowadzanych do obrotu przez podmioty, które nie są wpisane do BDO, ma ograniczyć liczbę przedsiębiorców, którzy pomimo ciążącego na nich obowiązku nie zapewniają odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych. Jednak taka weryfikacja, wbrew pozorom, może być dość trudnym zadaniem, bowiem wymagać będzie sprawdzenia każdego producenta oferowanego w sprzedaży towaru w opakowaniu.

Obowiązkowa informacja dla klientów

Innym obowiązkiem na tle analizowanej ustawy jest nakaz przekazywania klientom odpowiednich informacji o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. Realizacja tego wymogu sprowadza się do konieczności wywieszenia w miejscu sprzedaży odpowiedniej informacji przeznaczonej dla klienta, z której będzie on mógł powziąć informacje w zakresie znaczenia stosowanych na opakowaniach oznaczeń, właściwego sposobu postępowania z odpadami opakowaniowymi, jak również o dostępnych systemach zwrotu, zbierania i odzysku powstałych z opakowań odpadów.

Odbiór opakowań

Szczególny obowiązek ustawa nakłada na sprzedawców środków niebezpiecznych będącymi jednocześnie środkami ochrony roślin. Przepisy obligują ich bowiem do przyjmowania od użytkowników końcowych odpadów opakowaniowych po tych środkach. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że środek niebezpieczny to nie to samo co substancja czy mieszanina niebezpieczna (stwarzająca zagrożenie). Każdy środek niebezpieczny jest substancją lub mieszaniną niebezpieczną, ale już nie każda substancja czy mieszanina niebezpieczna jest środkiem niebezpiecznym. Obowiązek odbioru zużytych opakowań dotyczy więc chemikaliów o ściśle określonych właściwościach, będących jednocześnie środkami ochrony roślin.

Zweryfikować by uniknąć kary

O ile wywieszenie informacji w miejscu sprzedaży nie powinno stanowić większego wyzwania dla przedsiębiorcy, o tyle weryfikacja wpisu w BDO może okazać się już dość skomplikowana i czasochłonna. Jednak podjęcie działań w tym zakresie może uchronić sprzedawcę przed ewentualną karą finansową, której przedział wynosi od 500 zł do 20 000 zł. Dotychczasowa praktyka organu kontrolnego, którym w tym przypadku jest Inspekcja Handlowa, wskazuje jednak, że z reguły kara ta wymierzana jest w dolnych granicach zagrożenia i pozostaje wierzyć, że taka tendencja się utrzyma.

Sprzedawca powinien jednak pamiętać, że zakres tak określonych obowiązków może ulec znacznemu rozszerzeniu, w sytuacji gdy posiadana przez niego powierzchnia sprzedaży przekroczy 500 m2.

Marta Banasiak

Marta Banasiak

aplikant radcowski przy OIRP we Wrocławiu oraz absolwentka Politechniki Wrocławskiej na kierunku Ochrona Środowiska. Od 2016 r. współpracuje z GWW Grynhoff i Partnerzy Radcowie Prawni i Doradcy Podatkowi Sp. P. Specjalizuje się w zagadnieniach szeroko rozumianego prawa ochrony środowiska, w tym analizach przewidzianych prawem obowiązków w kontekście konkretnych przedsięwzięć, zarówno na etapie procesu inwestycyjnego jak i późniejszego funkcjonowania.
e-mail: marta.banasiak@gww.pl

partner portalu

reklama

reklama

reklama

reklama

 

reklama

partner medialny

partner medialny

partner medialny