Hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia

Największa w Polsce hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia uruchomiona

24 września br. w miejscowości Białka (gmina Dębowa Kłoda) odbyło się uroczyste otwarcie obiektu, jakim jest najprawdopodobniej największa w Polsce hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia ścieków. Oczyszczalnia w Białce ma przepustowość 180 m3/d i służy do oczyszczania ścieków bytowych od lokalnych mieszkańców oraz turystów odwiedzających jezioro Bialskie.

Hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia odporna na nierównomierności dopływu

Białkę zamieszkuje 250 osób, a w okresie letnim nad tamtejszym jeziorem przebywa dodatkowo nawet 2-3 tys. turystów. Brak kanalizacji i zbiorowej oczyszczalni ścieków miał negatywny wpływ na jakość wody w jeziorze i przyczynia się do jego degradacji. Dlatego władze gminy Dębowa Kłoda podjęły decyzję o wykonaniu kanalizacji w okolicy jeziora i zbiorowej oczyszczalni ścieków. Ze względu na bardzo dużą różnicę w dopływie ścieków pomiędzy sezonem zimowym i letnim zdecydowano się na wybór technologii oczyszczania ścieków, która jest odporna na tego typu nierównomierności, czyli metody hydrofitowej.

Hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia ścieków o przepustowości 180 m3/d

Oczyszczalnia w Białce ma przepustowość 180 m3/d i służy do oczyszczania ścieków bytowych od lokalnych mieszkańców oraz turystów odwiedzających jezioro Bialskie. W przyszłości istnieje możliwość rozbudowy obiektu do przepustowości 300 m3/dobę. Ścieki odpływające kanalizacją grawitacyjną z terenu wsi Białka są kierowane do przepompowni, a następnie kanalizacją ciśnieniową są transportowane do oczyszczalni hydrofitowej, która jest zlokalizowana w odległości ok. 1,5 km na północny zachód od jeziora Bialskiego, na terenie obszaru Natura 2000. Taka lokalizacja oczyszczalni zobowiązuje do wysokoefektywnego usuwania zanieczyszczeń ze ścieków, które zapewniają hybrydowe systemy hydrofitowe.

Wykorzystać naturalne procesy…

Systemy hydrofitowe, nazywane są często roślinnymi lub gruntowo-roślinnymi. Wykorzystuje się w nich zjawiska naturalnie zachodzące w środowisku, gdzie mikroorganizmy zasiedlające podłoże prowadzą do redukcji substancji biogennych i organicznych, a rośliny zasiedlające złoża gruntowe wspomagają proces usuwania zanieczyszczeń przez doprowadzanie tlenu z atmosfery. Odwzorowanie naturalnych zjawisk w ściśle kontrolowanych warunkach sprawia, że oczyszczalnie te są przyjazne dla środowiska, a jednocześnie odporne na wahania ilości dopływających ścieków. W systemach hydrofitowych można oczyszczać ścieki komunalne, ale też przemysłowe. Dotychczas hydrofitowe oczyszczalnie ścieków wybudowano m.in. na terenie Roztoczańskiego i Poleskiego Parku Narodowego. Autorami koncepcji budowy tych oczyszczalni, podobnie jak w przypadku Białki, byli prof. Krzysztof Jóźwiakowski i pracownicy Katedry Inżynierii Środowiska i Geodezji Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie oraz prof. dr hab. inż. Magdalena Gajewska z Katedry Technologii Wody i Ścieków Politechniki Gdańskiej.

Jak działa hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia?

Oczyszczalnia w Białce składa się z czterech zasadniczych części: mechanicznej, biologicznej, chemicznej oraz systemu do odwadniania osadów. W pierwszym etapie ścieki oczyszczane są mechanicznie na sicie i piaskowniku oraz w osadniku wstępnym o objętości 30 m3.

Zatrzymane w osadniku osady są odwadniane i unieszkodliwiane na czterech złożach hydrofitowych z trzciną pospolitą o głębokości 0,8 m i powierzchni 100 m2 każde.

Po usunięciu największych zanieczyszczeń ścieki kierowane są grawitacyjnie do przepompowni z systemem napowietrzania, z której dostarczane są za pomocą pomp do sześciu złóż gruntowo-roślinnych z pionowym przepływem. Złoża te, o głębokości 0,8 m i powierzchni 300 m2 każde, wypełnione są piaskiem grubym i obsadzone trzciną. To tutaj zachodzi pierwszy etap biologicznego oczyszczania (m.in. usuwanie substancji organicznej i proces nitryfikacji). Następnie ścieki grawitacyjnie przepływają do kolejnych sześciu złóż gruntowo-roślinnych z przepływem poziomym. Głębokość tych złóż wynosi 1,2 m, a powierzchnia każdego 300 m2. Złoża te wypełnione są piaskiem grubym i obsadzone wieloletnią trawą: miskantem olbrzymim. Tutaj z kolei zachodzi drugi etap biologicznego oczyszczania ścieków (m.in. proces denitryfikacji).

Ostatnim elementem oczyszczalni jest układ trzech równoległych filtrów, wypełnionych skałą wapienno-krzemionkową wypalaną w wysokiej temperaturze. Zadaniem tych filtrów jest usuwanie ze ścieków fosforu.

Hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia z kontrolowanym przepływem ścieków

Przepływ ścieków w oczyszczalni jest kontrolowany przy pomocy dwóch przepływomierzy elektromagnetycznych, co ma pozwalać na optymalizację pracy oczyszczalni podczas jej eksploatacji.

W oczyszczalni istnieje również system recyrkulacji – zawracania ścieków oczyszczonych, który może być przydatny w przypadku niedoboru ścieków lub wysokiej ewapotranspiracji.

Odbiornikiem ścieków oczyszczonych odpływających z oczyszczalni jest śródleśny rów melioracyjny. Autorzy koncepcji i projektu przewidują, że oczyszczalnia przyczyni się do skutecznej ochrony zasobów wodnych w zlewni jeziora Bialskiego.

Oczyszczalnia będzie stanowiła obiekt badań naukowych oraz zajęć dydaktycznych realizowanych przez pracowników Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie przy współpracy z gminą Dębowa Kłoda.

Hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia dla polskiej noblistki

Ostatnio hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia ścieków opracowana przez zespół pod kierunkiem prof. Krzysztofa Jóźwiakowskiego powstała również przy gospodarstwie polskiej noblistki – Olgi Tokarczuk.

Hybrydowa hydrofitowa oczyszczalnia

Wyjątkowość oczyszczalni polega na tym, że powstała ona na terenie podgórskim o dużych deniwelacjach terenu. Oczyszczalnia ma przepustowość 0,8 m3/d i będzie służyła do oczyszczania ścieków bytowych. Podobnie jak duża oczyszczalnia w Białce, mniejszy obiekt również składa się z czterech części.

Na podstawie nadesłanych informacji

fot. na otwarcie Krzysztof Jóźwiakowski, fot. w tekście Karolina Jóźwiakowska

reklama

reklama

 

reklama