W poprzednich częściach cyklu dotyczącego przepisów Ustawy z 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu (DzU z 2015 r. poz. 774 – ustawa krajobrazowa) omówione zostały kwestie dotyczące treści uchwały reklamowej oraz jej zasięgu przestrzennego. Tym razem warto przyjrzeć się procedurze, zgodnie z którą uchwała taka jest podejmowana.
Na wstępie rozważań nad procedurą przyjmowania uchwały reklamowej raz jeszcze należy podkreślić, iż jej przyjęcie przez radę gminy nie jest w żadnym razie obligatoryjne, a w pełni zależne od woli politycznej samorządowców. W przypadku jednak podjęcia prac nad tym aktem nie można zapominać o dochowaniu przewidzianej prawem procedury jej opracowania i przyjmowania, bowiem błędy proceduralne mogą prowadzić do jej uchylenia przez organ nadzoru lub sąd administracyjny.
Procedura przyjmowania uchwały reklamowej
Wskazać należy, iż procedura przyjmowania uchwały reklamowej została ukształtowana w sposób podobny do procedury przyjmowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, a co za tym idzie – charakteryzuje się dość znacznym stopniem skomplikowania. Całą procedurę precyzyjnie reguluje art. 37b ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.), dodany do jej tekstu mocą ustawy krajobrazowej.
Inicjatywa związana z podjęciem działań w zakresie przyjęcia uchwały reklamowej należy do rady gminy, która – w celu rozpoczęcia takowych prac – powinna przyjąć uchwałę o przygotowaniu projektu uchwały reklamowej przez organ wykonawczy gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Uchwała zobowiązująca organ wykonawczy do przygotowania projektu uchwały reklamowej, zwana w dalszej części niniejszego artykułu uchwałą intencyjną, inicjuje całą procedurę prac nad uchwałą reklamową i jest niezbędna do jej podjęcia.
Po podjęciu przez radę gminy uchwały intencyjnej główny ciężar prac nad uchwałą reklamową spoczywa na organie wykonawczym gminy. Na wstępie jest on zobligowany niezwłocznie podać do publicznej wiadomości informację o przystąpieniu do prac nad uchwałą. W ustawie nie został jednak podany sposób poinformowania społeczeństwa o rozpoczęciu tych prac. Jest to rozwiązanie odmienne niż np. w przypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, gdzie forma informowania społeczeństwa o podjęciu prac została wyraźnie wprost wskazana w przepisie art. 17 pkt 1 u.p.z.p. Niedoprecyzowanie sposobu podania do publicznej wiadomości informacji o podjęciu prac nad uchwałą reklamową należy ocenić negatywnie, ponieważ w istocie tak sformułowany przepis nie gwarantuje, że informacja o tym fakcie trafi do wszystkich zainteresowanych podmiotów.
Najważniejszym zadaniem organu wykonawczego, na mocy art. 37b ust. 2 pkt 2, jest jednak przygotowanie projektu uchwały reklamowej oraz zasięgnięcie opinii i dokonanie uzgodnień z odpowiednimi organami, wskazanymi w art. 37b ust. 2 pkt. 3-7 u.p.z.p. Organ wykonawczy jest, zgodnie z tym przepisem zobligowany do zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej oraz marszałka województwa. Natomiast uzgodnienie treści projektu uchwały musi nastąpić z wojewódzkim konserwatorem zabytków w zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z ministrem właściwym do spraw zdrowia w zakresie zagospodarowania obszarów ochrony uzdrowiskowej. Organy te mają, zgodnie z art. 37b ust. 4-5 u.p.z.p. miesiąc na uzgodnienie projektu lub wyrażenie opinii. W przypadku, gdy nie podejmą one działania w przewidzianym przez ustawę terminie, uważa się, że wymóg uzgodnienia (zasięgnięcia opinii) został spełniony i możliwe jest podjęcie dalszych prac nad projektem uchwały.
W kolejnym etapie prac nad uchwałą reklamową, w myśl przepisów u.p.z.p., zagwarantowany został udział społeczeństwa. Jak stanowi bowiem art. 37b ust. 2 pkt 8 u.p.z.p., organ wykonawczy gminy zobowiązany jest do wyłożenia projektu uchwały reklamowej do publicznego wglądu. Ogłoszenie o tym fakcie powinno pojawić się w prasie lokalnej oraz zostać dokonane przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie na co najmniej siedem dni przed terminem wyłożenia. Na tym etapie obowiązek poinformowania społeczeństwa został zatem ukształtowany przez ustawodawcę poprzez precyzyjne wskazanie czynności informacyjnych, jakie ma podjąć organ, które są analogiczne jak w przypadku procedury przyjmowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Posłużenie się przez ustawodawcę tego typu analogią w tym przepisie czyni jeszcze bardziej niezrozumiałym brak jakichkolwiek wytycznych co do sposobu „podania do publicznej wiadomości” informacji o podjęciu przez radę gminy uchwały intencyjnej.
Okres wyłożenia trwa co najmniej 21 dni, a przez cały ten czas oraz 14 dni po jego zakończeniu wszystkie zainteresowane podmioty mogą składać uwagi do projektu uchwały reklamowej. Po tym okresie organ wykonawczy gminy, na mocy art. 37b ust. 3 u.p.z.p., niezwłocznie rozpatruje złożone uwagi i sporządza listę uwag nieuwzględnionych. Procedura przyjmowania uchwały reklamowej zakłada zatem bezpośredni udział społeczeństwa w pracach nad ostatecznym tekstem uchwały w sposób niezwykle zbliżony do modelu przyjętego w przypadku prac nad projektem studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego czy też miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, z tą różnicą, że w przypadku tych ostatnich konieczne jest jeszcze zorganizowanie dyskusji publicznej dotyczącej przedstawionego projektu planu.
Ostatnim etapem prac nad uchwałą reklamową jest przyjęcie zaproponowanego przez organ wykonawczy gminy projektu (po dokonaniu przezeń wskazanych wyżej uzgodnień, zasięgnięciu opinii i rozstrzygnięciu w przedmiocie złożonych uwag) przez radę gminy. Artykuł 37b ust. 6 u.p.z.p. wskazuje, że – przyjmując uchwałę reklamową – rada gminy rozstrzyga jednocześnie o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez organ wykonawczy uwag. To zatem rada gminy decyduje o ostatecznym kształcie uchwały, nie jest zobligowana bowiem jedynie do zaakceptowania lub odrzucania projektu przedstawionego przez organ wykonawczy, a dodatkowo ma także kompetencje do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnionych przez niego uwag.
Wysoki stopień skomplikowania
Podsumowując podjęte rozważania dotyczące procedury przyjmowania uchwały reklamowej, wskazać należy, iż została ona uskztałtowana w sposób podobny do regulacji dotyczących uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Warto jednak podkreślić, że porcedury te nie są identyczne, wystepują bowiem także pewne różnice, jak np. brak precyzyjnego wskazania sposobu podania do publicznej wiadomości informacji o podjęciu przez radę gminy uchwały intencyjnej, czy też brak obowiązku organizowania dyskusji publicznej dotyczącej projektu uchwały reklamowej, jaki istnieje w przypadku planów miejscowych.
Procedura przyjmowania uchwały krajobrazowej jest zatem procedurą o dość wysokim stopniu skomplikowania, a w jej toku stosunkowo nietrudno o popełnienie błędów, mogących skutkować nawet podważeniem ważności uchwały przez organ nadzoru lub sąd administracyjny. Dlatego też prace nad uchwałą reklamową powinny być podejmowane przez organy gminy z dużą uwagą i dokładnością.
fot. na otwarcie pixabay.com
