decyzja środowiskowa

Termin „ważności” decyzji środowiskowych a nowe Prawo wodne

Niedawno przyjęta Ustawa z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (DzU z 2017 poz. 1566) wprowadziła nową instytucję oceny wodnoprawnej, przed wydaniem której przeprowadza się postępowanie służące analizie wpływu planowanej inwestycji lub działania na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla wód (art. 429 ustawy Prawo wodne).

Ocena wodnoprawna będzie zatem nową decyzją administracyjną, wydawaną – co do zasady – wówczas, gdy przeprowadzona analiza wykaże, że planowana inwestycja lub działanie wpłynie korzystnie lub co najwyżej neutralnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych (art. 430 i 431 ustawy).

Katalog takich zamierzeń i działań określi w przyszłości Minister Środowiska w drodze rozporządzenia, jest jednak oczywiste, że przynajmniej częściowo będzie on się pokrywał ze zbiorem przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – w rozumieniu przepisów Ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wymagających uzyskania decyzji środowiskowej.

Ocena wodnoprawna vs. decyzja środowiskowa

To bardzo istotne uwarunkowanie, bowiem w sytuacji, w której dana inwestycja lub działanie będzie zarazem przedsięwzięciem wymagającym decyzji środowiskowej, opisaną powyżej ocenę wodnoprawną zastąpi decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 428 ustawy Prawo wodne).

Należy przy tym pamiętać, że decyzja środowiskowa ma „ograniczony termin ważności”, jako że – co do zasady – w celu uzyskania późniejszych chronologicznie w procesie inwestycyjnym decyzji można się nią posłużyć jedynie w ograniczonym okresie sześciu, względnie 10 lat (art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie…). Tymczasem w nowym porządku prawnym dostrzegamy pewne różnice. Choć Prawo wodne w odniesieniu do ocen wodnoprawnych również zawiera rozwiązanie służące ograniczeniu czasu ich obowiązywania, czyni to w zupełnie inny sposób. Ustawa nie odwołuje się bowiem do ściśle wskazanego okresu wyrażonego w latach, jak to ma miejsce w przypadku decyzji środowiskowych, ale uzależnia ich obowiązywanie od okoliczności zewnętrznych w stosunku do samych ocen wodnoprawnych, stanowiąc, że decyzje te wygasają każdorazowo z dniem wejścia w życie przepisów aktualizujących plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, co następuje w interwałach sześcioletnich (art. 438, w zw. z art. 318 ust. 5 ustawy).

Decyzje środowiskowe oraz oceny wodnoprawne bez koordynacji

Powyższe okresy, odnoszące się do decyzji środowiskowych oraz do ocen wodnoprawnych, a właściwie do planów gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, nie są, rzecz jasna, skoordynowane. Nie można więc wykluczyć sytuacji, że decyzja środowiskowa uwzględniająca ocenę wodnoprawną zostanie wydana na rok, miesiąc a nawet zaledwie dzień przed aktualizacją planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Uzasadnia to pytanie, czy norma zawarta w ustawie Prawo wodne wpływa na „okres ważności” decyzji środowiskowych, modyfikując go w odniesieniu do tych spośród nich, które zawierają komponent oceny wodnoprawnej.

Niestety, odpowiedź na to pytanie nie jest oczywista. Z jednej strony, Prawo wodne kwestii tej nie reguluje wprost, bowiem nakazuje jedynie stosować „odpowiednio” przepisy dotyczące wydawania ocen wodnoprawnych w przypadku przedsięwzięć wymagających zarazem decyzji środowiskowych. Warto przy tym zaznaczyć, że zakres tego stosowania ograniczono literalnie wyłącznie do „postępowań o (ich) wydanie” (art. 428 in fine ustawy). Mogłoby to sugerować, że ingerencja w materię decyzji środowiskowych obejmuje tylko etapy poprzedzające ich wydanie, bez intencji modyfikacji przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie…, regulujących okres możliwości posłużenia się tymi decyzjami w późniejszym procesie inwestycyjnym.

Z drugiej jednak strony, podejście takie byłoby niekonsekwentne, nie tylko różnicując sytuację danej inwestycji w zależności od tego, czy wymagała ona – obok przeprowadzenia oceny wodnoprawnej – także decyzji środowiskowej, czy też nie, ale i z tego względu, że jednoznacznym zamiarem ustawodawcy było jednak ograniczenie czasu trwania oceny wodnoprawnej wyłącznie do okresu obowiązywania danego planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Wcześniejsze analizy wpływu planowanej inwestycji lub działania na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla wód mogą bowiem nie przystawać już do nowego kształtu planu, a efekt ten będzie miał charakter obiektywny i z całą pewnością nie będzie zależał od czysto formalnej kwestii objęcia go samą tylko oceną wodnoprawną czy też oceną wodnoprawną „wbudowaną” w decyzję środowiskową.

Wydaje się, że bardziej ważkie argumenty przemawiają za stanowiskiem drugim, jeżeli jednak prawidłowo odczytuje ono intencje ustawodawcy, to nie znajduje to, niestety, wystarczająco jednoznacznego potwierdzenia w dosłownym brzmieniu ustawy Prawo wodne.

fot. sozosfera.pl

Sergiusz Urban

Sergiusz Urban

doradca, kieruje zespołem Prawa Ochrony Środowiska
w Kancelarii WKB Wierciński Kwieciński Baehr
sergiusz.urban@wkb.pl

 

reklama