Ochrona środowiska i decyzje Komisji Europejskiej

Ochrona środowiska i decyzje Komisji Europejskiej

Komisja Europejska (KE) przyjęła comiesięczny pakiet decyzji dotyczących uchybień zobowiązaniom państw członkowskich. Komisja podjęła też kroki prawne przeciwko państwom członkowskim, które nie wypełniły swoich zobowiązań wynikających z prawa unijnego.

Kilka z podjętych wczoraj decyzji dotyczy Polski.

Procedury odwoławcze od decyzji środowiskowych – KE wzywa Polskę

Komisja wzywa Polskę do podjęcia działań w związku z nieprzestrzeganiem przepisów Unii Europejskiej (UE) w sprawie oceny oddziaływania na środowisko niektórych przedsięwzięć. Dyrektywa ta przewiduje dostęp społeczeństwa do procedury odwoławczej w sprawie decyzji w zakresie środowiska oraz udział społeczeństwa w podejmowaniu takich decyzji. Prawo ubiegania się o nakaz sądowy uważa się za kluczowe dla skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości – tłumaczy KE.

Komisja zaznacza, że w przypadku niektórych przedsięwzięć Polska nie zezwala organizacjom ekologicznym na zwrócenie się do sądu o środki tymczasowe, takie jak czasowe zawieszenie wykonania kwestionowanego przedsięwzięcia. Polska nie daje też organizacjom możliwości zaskarżania ostatecznego pozwolenia w odniesieniu do jego niezgodności z przepisami UE. Ponadto w przypadku niektórych projektów infrastrukturalnych, takich jak budowa dróg lub porty lotnicze, ograniczone są skutki kontroli sądowej. Sądy w Polsce mogą oświadczyć, że dana decyzja narusza prawo, ale orzeczenia sądowe nie będą miały wpływu na zezwolenie ani na realizację przedsięwzięcia, co pozbawia procedurę odwoławczą skuteczności.

Po przesłaniu Polsce wezwań do usunięcia uchybienia w kwietniu 2016 r. i w styczniu 2018 r. Komisja wydała obecnie uzasadnioną opinię. Jeżeli zatem w ciągu dwóch miesięcy Polska nie podejmie odpowiednich działań, sprawa może zostać skierowana do Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE).

Odpady i działania KE wobec Polski i Słowacji

Komisja podjęła też decyzję o skierowaniu do Polski wezwania do usunięcia uchybienia, a do Słowacji uzasadnionej opinii, w związku z naruszeniem prawodawstwa UE dotyczącego składowisk odpadów. Chodzi o dyrektywę w sprawie składowania odpadów.

Na podstawie tych przepisów unijnych państwa członkowskie musiały do 16 lipca 2009 r. zamknąć składowiska, które nie były zgodne z wymogami dyrektywy, chyba że przedstawiły odpowiednie „plany zagospodarowania instalacji”, które umożliwiałyby dalsze przyjmowanie odpadów do unieszkodliwiania.

Polska nie zapewniła ostatecznego zamknięcia i rekultywacji sześciu składowisk odpadów komunalnych, które nie spełniają tych wymogów i powinny były zostać ostatecznie zamknięte do 2012 r. z kolei na Słowacji nadal działa 21 istniejących składowisk, brakuje jednak wystarczającego planu zagospodarowania. Ponadto 14 składowisk odpadów nie jest eksploatowanych, a nie zostały one mimo to zamknięte zgodnie z wymogami dyrektywy.

Z tego względu Komisja wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, kierując do władz Słowacji w kwietniu 2017 r. wezwanie do usunięcia uchybienia. Ponieważ nie poczyniono wystarczających postępów, aby zaradzić tej sytuacji, Komisja podjęła wczoraj decyzję o przesłaniu uzasadnionej opinii.

Oba państwa członkowskie mają teraz dwa miesiące na naprawę sytuacji. W przeciwnym razie Komisja może podjąć decyzję o przesłaniu do władz polskich uzasadnionej opinii i o skierowaniu sprawy Słowacji do TSUE.

Ocena oddziaływania na środowisko i zastrzeżenia KE wobec pięciu państw

Komisja wzywa Bułgarię, Chorwację, Francję, Holandię oraz Polskę do dostosowania przepisów w zakresie oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) do nowych standardów europejskich. Dyrektywa w sprawie OOŚ zapewnia poddawanie przedsięwzięć ocenie pod kątem ich wpływu na środowisko przed wydaniem pozwolenia na ich realizację.

W 2014 r. państwa członkowskie zaktualizowały prawodawstwo UE, zmniejszając obciążenie administracyjne i poprawiając poziom ochrony środowiska. Jednocześnie zadbano, by decyzje biznesowe w sprawie inwestycji były bardziej solidne, przewidywalne i zrównoważone – wskazuje KE.

Komisja stwierdziła szereg niedociągnięć w aktualizacjach przepisów przedłożonych przez wymienione państwa członkowskie. W Bułgarii niektóre elementy decyzji dotyczących obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, sprawozdań z tej oceny i informowania społeczeństwa nie odzwierciedlają w odpowiedni sposób norm UE. Z kolei wymogów nie spełnia monitorowanie przedsięwzięć o znaczącym niekorzystnym wpływie na środowisko.

W Chorwacji natomiast brakuje pewnych wymogów dotyczących udziału społeczeństwa. Istnieją np. ograniczenia w zakresie sądowej kontroli zezwolenia na inwestycję i nie określono żadnych kar za naruszenia.

We Francji przepisy krajowe wykluczają niektóre rodzaje przedsięwzięć z procedur oceny oddziaływania na środowisko oraz ustalają niedostateczne progi dla wyłączenia przedsięwzięć. Brakuje tam wystarczających przepisów dotyczących uwzględniania innych istotnych ocen.

Natomiast w Holandii brakuje pewnych wymogów w zakresie zapewniania jakości. Prawodawstwo niderlandzkie jest ukierunkowane wyłącznie na przedsięwzięcia o znaczących niekorzystnych skutkach. Tymczasem wymagane jest ukierunkowanie na wszystkie znaczące skutki przedsięwzięcia.

Z kolei w Polsce przepisy wykluczają niektóre rodzaje przedsięwzięć z oceny oddziaływania na środowisko i kontroli podlegania takiej ocenie. Nie uwzględniają też oddziaływania przedsięwzięcia na etapie budowy i pomijają konsultacje z niektórymi organami w trakcie procedury oceny oddziaływania na środowisko.

Komisja przesyła zatem wezwania do usunięcia uchybień do wszystkich wymienionych państw członkowskich, dając im dwa miesiące na udzielenie odpowiedzi. W przeciwnym razie KE może podjąć decyzję o przesłaniu uzasadnionej opinii.

Sprawozdawczość środowiskowa – uwagi KE do czterech krajów członkowskich

Do Bułgarii, Łotwy, Litwy i Polski KE zwróciła się natomiast o dzielenie się informacjami na temat środowiska zgodnie z europejskimi wymogami. Chodzi o zasady ustalone na mocy dyrektywy ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE, dyrektywa 2007/2/WE).

Celem tej dyrektywy jest stworzenie ogólnoeuropejskiego zbioru danych przestrzennych ułatwiającego unijną politykę ochrony środowiska. Zbiór ten ma także ułatwiać podejmowanie działań, które mają wpływ na środowisko przyrodnicze. Dane te mają być udostępniane obywatelom i organizacjom sektora publicznego.

Dyrektywa obejmuje również 34 tematy danych przestrzennych. Są to dane od cech geograficznych i sieci transportowych po wrażliwe obszary naturalne i geograficzne występowanie różnych chorób. Te przepisy UE weszły w życie w 2007 r., a ich pełne wdrożenie jest wymagane do 2021 r.

Cztery wymienione państwa członkowskie nie dostarczyły żadnych zbiorów danych przestrzennych i nie spełniły zobowiązań dotyczących metadanych i usług pobierania, pozbawiając obywateli informacji, które powinny być swobodnie dostępne. W związku z tym KE przesłała do tych krajów wezwania do usunięcia uchybienia, dając im dwa miesiące na odpowiedź. W przeciwnym razie Komisja może podjąć decyzję o przesłaniu tym państwom uzasadnionej opinii.

Na podstawie informacji nadesłanej przez Przedstawicielstwo KE w Polsce

fot. sozosfera.pl

partner portalu

partner portalu

reklama

reklama

reklama

reklama

 

partner medialny

partner medialny

partner medialny