Decyzja środowiskowa - procedura

Jedna decyzja środowiskowa – kilka organów

Choć samo postępowanie zmierzające do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (decyzji środowiskowej) jest prowadzone przez jeden organ administracji, którym – w zależności od lokalizacji i charakteru planowanej inwestycji – najczęściej jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta albo marszałek województwa, to w istocie swoje stanowiska co do możliwości realizacji planowanego przedsięwzięcia muszą wyrazić także inne organy. Wyrazem tego jest wydanie odpowiedniej opinii bądź uzgodnienia, a każda z tych form pociąga za sobą odmienne skutki prawne.

Pomijając jednak różnice zachodzące między opinią a uzgodnieniem, należy wskazać, że obok regionalnego dyrektora ochrony środowiska, organów inspekcji sanitarnej czy organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego, od 1 stycznia 2018 r. stanowisko w sprawie zajmuje także dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, wchodzący w strukturę Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. To, które organy będą uczestniczyć w trwającym postępowaniu, uzależnione będzie od charakteru planowanej inwestycji.

Opiniowanie z reguły odbywa się na kilku etapach toczącego się postępowania, a każdy z nich jest warunkiem uznania prawidłowego procedowania decyzji wieńczącej proces. Od razu należy nadmienić, że wystąpienie o odpowiednie uzgodnienie czy opinię do organów opiniujących nie jest obowiązkiem wnioskodawcy (inwestora). Leży to w gestii organu prowadzącego postępowanie i odbywa się niejako „z urzędu”. Mimo tego podmiot zainteresowany pozyskaniem decyzji środowiskowej powinien zachować daleko idącą ostrożność i przezorność, na bieżąco weryfikując, czy organ prowadzący podejmuje odpowiednie czynności procesowe.

Etapy postępowania

Udział organu opiniującego nie w każdym przypadku ogranicza się do jednorazowego zajęcia stanowiska w sprawie. Opinia bądź uzgodnienie mogą okazać się konieczne zarówno we wstępnym etapie procedowania, jak i w jego końcowej fazie.

Przykładowo, organ prowadzący postępowanie zobligowany będzie do umożliwienia wypowiedzenia się organom opiniującym co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia kwalifikowanego jako potencjalnie znacząco oddziaływające na środowisko. Podobnie w sytuacji, gdy inwestor zwróci się z wnioskiem o ustalenie zakresu raportu dla przedsięwzięć zawsze znacząco oddziaływających na środowisko.

Zajęcie stanowiska w powyższych kwestiach nie oznacza, że udział tych organów w procedurze wydawania decyzji środowiskowej został zakończony. Może się bowiem okazać, że konieczne będzie dodatkowo uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia tuż przed wydaniem samej decyzji, co ma z reguły miejsce w sytuacji, gdy przeprowadzana była ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Kiedy i kto?

Konieczność zapewnienia udziału organów opiniujących w procesie wydawania decyzji środowiskowej występuje w zasadzie zawsze. W praktyce mogą wystąpić różnice w zakresie rodzaju organów oraz etapów postępowania, w które będą one zaangażowane. Przykładowo, organ właściwy do wydania pozwolenia zintegrowanego będzie uczestniczył w procedurze wydawania decyzji środowiskowej tylko w sytuacji, gdy planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja takiego pozwolenia wymagająca. Takiego zawężenia nie będzie natomiast w odniesieniu do Wód Polskich czy regionalnego dyrektora ochrony środowiska, które to organy w mniejszym lub większym stopniu będą zaangażowane w proces wydawania ww. decyzji.

Decyzja środowiskowa – ryzyko zakwestionowania

Można więc postawić pytanie, dlaczego podmiot zainteresowany uzyskaniem decyzji środowiskowej powinien w ogóle zastanawiać się nad udziałem organów współdziałających w postępowaniu, skoro już na wstępie niniejszej publikacji wskazano, że jest to obowiązek organu prowadzącego postępowanie.

Próbując udzielić na nie odpowiedzi, należy wskazać, że samo wydanie decyzji i nawet jej uprawomocnienie się, a więc sytuacja, w której – wydawałoby się – nie ma już możliwości kwestionowania jej treści, nie daje gwarancji adresatowi decyzji, że nie będzie ona podważana. W procedurze administracyjnej przewidziano bowiem nadzwyczajne środki zaskarżenia, umożliwiające kwestionowanie takich decyzji – i to funkcjonujących w obrocie od dłuższego czasu. Przesłanką ich zastosowania z pewnością może być brak wymaganych prawem opinii i uzgodnień odpowiednich organów, a także błędy w sposobie ich pozyskania. Jest to spore ryzyko, ponieważ wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji środowiskowej pociągnie za sobą możliwość kwestionowania dalszych decyzji inwestycyjnych, wydanych na jej podstawie.

Aby uchronić się przed takimi następstwami, nie należy pozostawać biernym uczestnikiem postępowania. Nie można więc ograniczać swojej aktywności do przedłożenia wniosku i jego ewentualnego uzupełniania. Niezbędna jest stała weryfikacja stanu procedowania sprawy i podejmowanych przez organ czynności procesowych. Do zainicjowania takich działań nie trzeba specjalnego przygotowania. Wystarczająca będzie podstawowa wiedza, pozwalająca zobrazować poszczególne etapy postępowania zmierzającego do wydania decyzji środowiskowej.

fot. sozosfera.pl

About the author

Marta Banasiak

Marta Banasiak

aplikant radcowski przy OIRP we Wrocławiu oraz absolwentka Politechniki Wrocławskiej na kierunku Ochrona Środowiska. Od 2016 r. współpracuje z GWW Grynhoff i Partnerzy Radcowie Prawni i Doradcy Podatkowi Sp. P. Specjalizuje się w zagadnieniach szeroko rozumianego prawa ochrony środowiska, w tym analizach przewidzianych prawem obowiązków w kontekście konkretnych przedsięwzięć, zarówno na etapie procesu inwestycyjnego jak i późniejszego funkcjonowania.
e-mail: marta.banasiak@gww.pl

 

partner medialny

partner medialny