Wojewódzki inspektor ochrony środowiska (WIOŚ) jest organem administracji rządowej zespolonej w województwie. Przejawia się to tym, że organizacyjnie i finansowo podlega wojewodzie, a merytorycznie – Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska.
Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy prowadzenie Państwowego Monitoringu Środowiska, kontrola podmiotów korzystających ze środowiska, a także przeciwdziałanie poważnym awariom. Jednym z obszarów działania Inspekcji jest kontrola dużych ferm kurzych i trzody chlewnej. Tym samym kontrolowane są podmioty, które prowadzą hodowlę i chów drobiu powyżej 40 tys. stanowisk, chów lub hodowlę świń powyżej 2 tys. stanowisk dla sztuk o wadze powyżej 30 kg lub 750 stanowisk dla macior.
Obszary kontrolne
Należy zauważyć, że przy takiej obsadzie podmioty korzystające ze środowiska funkcjonują w oparciu o pozwolenie zintegrowane, wydawane przez organy samorządowe. Inspektorzy WIOŚ-u sprawdzają więc obszary takie jak gospodarka wodno-ściekowa, sprawy związane z wprowadzaniem gazów i pyłów do powietrza, kwestie odpadów i hałasu czy stosowania nawozów. Jeśli chodzi o ostatnie zagadnienie, warto wskazać, że ustawa o nawozach i nawożeniu nakłada szereg obowiązków na producentów rolnych. Są to np.:
• konieczność opracowania planu nawożenia, o którym opinię wydaje okręgowa stacja chemiczo-rolnicza (dawka nawozu naturalnego, zastosowana w ciągu roku, nie może zawierać więcej niż 170 kg azotu w czystym składniku na 1 ha użytków rolnych); obowiązek sporządzenia planu nawozowego nie dotyczy producentów rolnych, którzy zbywają odchody zwierzęce uprawnionym podmiotom do wykorzystania pozarolniczego, np. do produkcji podłoża do uprawy grzybów lub do biogazowi (wówczas mówimy o odpadach, a nie nawozie).
• obowiązek przedłożenia planu nawożenia odpowiednio wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta oraz WIOŚ-owi.
• dla wytwarzających gnojowicę i gnojówkę – wymóg jej zagospodarowania co mniej w 70% na użytkach rolnych będących w ich użytkowaniu (30% można odstąpić innym producentom rolnym). Jeśli chodzi o obornik i pomiot ptasi – nawóz można zbywać w całości na podstawie pisemnie zawartej umowy;
Działania pokontrolne
W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami (do których należy np. nieuregulowany stan formalny dotyczący emisji gazów do powietrza czy nie wykonywanie obowiązkowych pomiarów hałasu) w omawianym obszarze, WIOŚ w Gdańsku wydawał zarządzenia pokontrolne, w których zobowiązywał kontrolowane podmioty do uregulowania pewnych kwestii formalnych lub podjęcia określonych działań. Nakładano także grzywny w drodze mandatu karnego oraz wymierzano administracyjne kary pieniężne za brak sprawozdań odpadowych.
Małe kurniki i chlewy
Choć Inspekcja Ochrony Środowiska ma wśród zadań przede wszystkim sprawdzanie jak z obowiązków wobec środowiska wywiązują się podmioty prowadzące duże fermy, to nie znaczy, że małe kurniki i chlewy pozostają poza kontrolą. Należy zauważyć, że ich weryfikacji może dokonać wójt, burmistrz czy prezydent miasta. W przypadku stwierdzenia uciążliwości związanych z ich funkcjonowaniem organ ten może nałożyć wówczas obowiązki mające na celu ich ograniczenie.
Wstrzymanie funkcjonowania instalacji
Inspekcja posiada ważne uprawnienia polegające na wstrzymaniu funkcjonowania instalacji wówczas, gdy podmiot wykazuje się brakiem pozytywnie zaopiniowanego planu nawożenia, a także gdy duże kurniki i chlewnie działają bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego. Można więc stwierdzić, że WIOŚ czuwa nad aspektami środowiskowymi. Aby jednak nadzór nad tymi podmiotami był sprawowany w pełni, wymagana jest współpraca pomiędzy Inspekcją Ochrony Środowiska a Inspekcją Weterynaryjną.
fot. na otwarcie sozosfera.pl
