Udostępnienie opinii publicznej pełnej dokumentacji związanej z Puszczą Białowieską oraz program badawczo-rozwojowy, finansowany przez Lasy Państwowe, to dwa filary „Programu dla Puszczy Białowieskiej jako dziedzictwa kulturowo-przyrodniczego UNESCO oraz obszaru sieci Natura 2000”. 25 marca br. swoje podpisy pod tym dokumentem złożyli prof. Jan Szyszko, minister środowiska, oraz Konrad Tomaszewski, dyrektor generalny Lasów Państwowych.
– Od pewnego czasu w Puszczy Białowieskiej zachodzi bardzo niepokojące zjawisko – zanikanie siedlisk przyrodniczych, zamieranie drzewostanów. Ten kryzys najbardziej dotknął dotąd świerka. Liczba martwych świerków w puszczy liczona jest już w milionach. Wraz z degradacją siedlisk zmniejsza się występowanie cennych, chronionych gatunków fauny i flory –wyjaśnił prof. Szyszko. Odtworzeniu siedlisk przyrodniczych oraz zahamowaniu ich zanikania ma służyć wspomniany „Program…”, opracowany przez ministra środowiska oraz dyrektora Lasów Państwowych.
Program składa się z dwóch części. Pierwsza obejmuje dokonanie i udostępnienie opinii publicznej pełnej dokumentacji wszelkich aktów prawno – gospodarczych, artykułów prasowych, listów znajdujących się w Ministerstwie Środowiska i Generalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, dotyczących Puszczy Białowieskiej.
Druga część to program badawczo-monitoringowy, finansowany przez Lasy Państwowe. Jednym z jego założeń jest wyznaczenie 1/3 terenu puszczańskich nadleśnictw, które będą pozostawione bez jakiejkolwiek ingerencji człowieka. Na pozostałej części należy natychmiast przystąpić do naprawy obecnej sytuacji, tzn. do pełnego odtworzenia siedlisk przyrodniczych. To działanie pokaże, jak należy chronić puszczę: czy lepiej ją zostawić samej sobie, czy jednak należy działać, stosując metody czynnej ochrony przyrody.
W ramach Programu zostanie także przeprowadzona pełna dokumentacja przyrodnicza każdej części trzech puszczańskich nadleśnictw.– Przystępujemy do wielkiej inwentaryzacji zasobów przyrodniczych Puszczy Białowieskiej. Jej wynikiem będzie utworzenie mapy bioróżnorodności –zapowiedział K. Tomaszewski.
