Trzeciego maja Polska osiągnęła swój Dzień Długu Ekologicznego – poinformował Instytut Ochrony Środowiska – Państwowy Instytut Badawczy (IOŚ). Jak wyjaśnił Instytut, jest to dzień, w którym wyczerpaliśmy przypadającą na nas roczną pulę odnawialnych zasobów naturalnych. Od tego momentu żyjemy kosztem przyszłości. Zużywamy to, czego natura nie zdąży odnowić, przyczyniając się do pogłębiania kryzysu klimatycznego i degradacji środowiska – podał IOŚ.
Dzień Długu Ekologicznego – w Polsce wcześniej niż globalna średnia
Dzień Długu Ekologicznego to inicjatywa organizacji Global Footprint Network. Wyznacza się go poprzez porównanie potencjału biologicznego, czyli zdolności ekosystemów do odnawiania zasobów, z globalnym śladem ekologicznym – wyjaśnił IOŚ. Celem jest ukazanie skali nadmiernej eksploatacji zasobów naturalnych przez ludzkość. Co roku, ten dzień wypada w Polsce znacznie wcześniej niż globalna średnia, która od kilku lat przypada w sierpniu.
– Gdyby cały świat przyjął model konsumpcji zasobów naturalnych typowy dla Polski, ludzkość potrzebowałaby ponad dwóch planet, aby zaspokoić swoje potrzeby. To wyraźny sygnał, że nasz styl życia znacząco przekracza możliwości regeneracyjne Ziemi. Trzy filary naszej codzienności, czyli gospodarstwa domowe, sektor energetyczny oraz transport, mają największy udział w nadmiernej eksploatacji środowiska i wymagają gruntownych zmian – powiedziała Ilona Jędrasik, zastępca dyrektora ds. zmian klimatu i współpracy międzynarodowej w IOŚ.
Naturalne zasoby Ziemi są ograniczone. Ryzyko wyczerpania surowców kluczowych dla funkcjonowania cywilizacji technologicznej staje się coraz bardziej realne – zaznaczył IOŚ. Dotyczy to szczególnie paliw kopalnych, takich jak ropa naftowa, węgiel kamienny czy gaz ziemny. Według danych Międzynarodowej Agencji Energetycznej, przy obecnym poziomie zużycia, zasoby ropy naftowej mogą poważnie się zmniejszyć w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat.
Negatywny wpływ wydobycia surowców na środowisko przyrodnicze
Zagrożenie to nie tylko wyczerpywanie się surowców, ale także nieodwracalne zmiany powstające w wyniku ich wydobycia. Chodzi np. o niszczenie siedlisk naturalnych, wylesianie, skażenie wód i degradację gleby. Często prowadzi to do utraty różnorodności biologicznej oraz zaburzeń w funkcjonowaniu całych ekosystemów.
Świadomość naszego wpływu na planetę nie wystarczy. Należy realnie ograniczyć zużycie zasobów, inwestować w odnawialne źródła energii, rozwijać gospodarkę o obiegu zamkniętym oraz promować odpowiedzialną konsumpcję – podkreślił IOŚ. Odwrócenie trendu nadmiernej eksploatacji to odpowiedzialność, którą ponosimy wobec przyszłych pokoleń. Ochrona środowiska to inwestycja w lepszą przyszłość, zarówno dla nas, jak i dla tych, którzy przyjdą po nas – podsumował IOŚ.
Na podstawie nadesłanej informacji
fot. sozosfera.pl (zdjęcie ilustracyjne)
