Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku (WFOŚiGW) poinformował, że zakończyła się realizacja kolejnego projektu pn. „Ochrona popielicy na Pomorzu”.
Zadanie realizowane było przez Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”, a wsparcia finansowego udzielił WFOŚiGW.
Popielica jest dużym gryzoniem, z rodziny popielicowatych (pilchowatych). Większość życia spędza w koronach drzew i bardzo rzadko schodzi na ziemię. Mieszka w lasach liściastych i mieszanych, szczególnie w tych, w których występują stare buki, dęby, graby oraz leszczyny. W Polsce jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem i umieszczona została w „czerwonej księdze zwierząt”. Jak podaje WFOŚiGW, badania przeprowadzone w latach 90. XX w. wykazały, że popielica wyginęła niemal na wszystkich stanowiskach, na których jej występowanie było notowane w XIX i w I połowie XX w. Sytuacja ta jest wynikiem m.in. tego, że nie lasy liściaste i mieszane ze starymi, dziuplastymi drzewami zostały zastąpione monokulturami sosnowymi. Gatunkowi nie służą także szerokie drogi, które stanowią dla popielic barierę nie do pokonania.
Wojewódzki Fundusz podaje, że w 2013 r. popielicę zaobserwowano w Nadleśnictwie Ustka. Przez dwa lata badano jej występowanie na tym terenie. Leśnicy stwierdzili, że lasy mieszane i liściaste izolowane są od siebie np. borami sosnowymi, czyli drzewostanami trudnymi do pokonania dla tego gryzonia. Kontrola skrzynek, które założone zostały w lesie zaledwie kilka miesięcy wcześniej, wykazała, że popielice z populacji usteckiej bardzo chętnie wykorzystują tego typu kryjówki. Pojawiły się też informacje wskazujące na występowanie popielicy w Nadleśnictwie Damnica.
Ochrona popielic z dofinansowaniem WFOŚiGW w Gdańsku
W minionym roku w ramach projektu „Ochrona popielicy na Pomorzu” rozwieszonych zostało 150 skrzynek pilchowych. Tworzą one określoną sieć szlaków, przez co ułatwiają migracje popielicom do nowych lasów poprzez niekorzystne dla nich siedliska.
Jak zaznacza WFOŚiGW, zdaniem naukowców ze stowarzyszenia „Salamandra” powinno to przyśpieszyć kolonizację lasów, w których obecnie nie ma popielicy. W ramach projektu prowadzone były także prace nad występowaniem tego ssaka w lasach Wybrzeża Słowińskiego i Równiny Słupskiej. Zbierano informacje o zasięgu, liczebności i rodzaju zajmowanego siedliska.
Zebrane dotąd dane wskazują na to, że popielice występują w podpopulacjach o niewielkiej liczebności. W 2017 r. zaobserwowano, że skrzynki rozwieszone dwa lata wcześniej, zostały zajęte przez popielice. W jednych skrzynkach stwierdzono obecność popielic, w innych – ślady ich bytowania (charakterystyczne gniazda, ślady po żerowaniu).
Potwierdzona została także obecność popielicy w Nadleśnictwie Damnica. Ubiegłoroczne badania były jednak utrudnione, ponieważ buki nie owocowały, co wpływa na aktywność popielic.
Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra” zamierza w kolejnych latach skontrolować nadleśnictwa Wybrzeża Słowińskiego i Równiny Słupskiej.
Na podstawie wfos.gdansk.pl
fot. PTOP „Salamandra”/WFOŚiGW w Gdańsku
