Na ratunek selerowi błotnemu

Najpierw przez dwa lata namnażano go w Ogrodzie Botanicznym w Poznaniu, by w dniach 5, 7 i 9 września br. wsiedlić na 9 stanowiskach, zarówno istniejących, w ramach zasilenia istniejących populacji, jak i historycznych, gdzie występował jeszcze niedawno.

O czym mowa? O selerze błotnym, którego pod opiekę wzięła Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Poznaniu (RDOŚ), która o przeprowadzonych działaniach poinformowała na swojej stronie internetowej.

Selery błotne to – jak podaje RDOŚ – drobna, niepozorna, przyziemna bylina rozłogowa z rodziny selerowatych. W Polsce do dziś zachowało się 13 stanowisk tej rośliny – na Pobrzeżu Szczecińskim oraz na Pojezierzach Zachodniopomorskim, Leszczyńskim i Gnieźnieńskim. W Wielkopolsce gatunek ten zlokalizowano w 9 lokalizacjach. Jest to jeden z najrzadszych i najbardziej zagrożonych gatunków roślin naczyniowych – został umieszczony w Czerwonej Księdze.

W 2013 r. RDOŚ zlecił prof. Julianowi Chmielowi z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu opracowanie „Regionalnej strategii zarządzania zasobami selerów błotnych Apium repens (Jacq.) Lag. w Wielkopolsce”.

Już w następnym roku strategia ta zaczęła być realizowana we współpracy z Ogrodem Botanicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W ramach prac w listopadzie 2014 r. z 6 stanowisk pobrano łącznie 47 okazów selera, a następnie namnażano je w Ogrodzie Botanicznym.

Finałem dotychczasowych działań było wspomniane na wstępie wsadzenie roślin na brzegach jezior, w obrębie umiarkowanie deptanych plaż wykorzystywanych rekreacyjnie. Wszystkie lokalizacje znajdują się w obszarach Natura 2000: Pojezierze Gnieźnieńskie PLH300026 oraz Ostoja Przemęcka PLH30041, w których selery są przedmiotem ochrony.

Na podstawie poznan.rdos.gov.pl

fot. W. Rakowski

Artykuły i aktualności