Wieżowce i zanieczyszczenie powietrza

Wieżowce i zanieczyszczenie powietrza

Politechnika Gdańska (PG) pochwaliła się publikacją artykułu napisanego przez architekt z tej uczelni w czasopiśmie „Nature”. Tekst dotyczy tematu związanego z dostępem do światła w miastach, gdzie budowane są wieżowce.

Drapacze chmur ograniczają dostęp do światła naturalnego

Drapacze chmur we współczesnych metropoliach pozbawiają mieszkańców dostępu do światła naturalnego, stwarzając zagrożenie dla ich zdrowia, dobrego samopoczucia i zrównoważonego rozwoju miast – przestrzega w najnowszym numerze „Nature” główna autorka eksperckiego artykułu dr inż. arch. Karolina M. Zielińska-Dąbkowska, adiunkt w Katedrze Architektury Miejskiej i Przestrzeni Nadwodnych Wydziału Architektury PG.

We wspomnianym artykule napisano, że w ciągu niespełna dekady liczba budynków sięgających powyżej 200 m wzrosła na świecie o 141%. Przewiduje się, że tego typu zabudowa będzie dalej piąć się w górę i zagęszczać, obejmując nowe obszary zurbanizowane. Będzie to obserwowane nie tylko w Azji, ale i w europejskich miastach. Jednak ten rozwój ma swoją cenę. Jest nią ograniczony dostęp do naturalnego światła.

Światło naturalne reguluje wiele podstawowych procesów zachodzących w organizmach, jest istotne dla naszego zdrowia i dobrego samopoczucia. Naukowcy udowodnili, że brak ekspozycji na promienie słoneczne może m.in. przyczyniać się do niedoborów witaminy D czy krótkowzroczności, która do 2050 r. ma dotyczyć już połowy światowej populacji – mówi dr inż. arch. Karolina M. Zielińska-Dąbkowska.

Wieżowce i zanieczyszczenie powietrza oraz OZE

Jak podkreśla architekt, konsekwencje ograniczania dostępu światła słonecznego w miastach dotyczą także aspektów środowiskowych i ekonomicznych. – Przy ograniczonym dostępie do światła naturalnego mamy mniejsze możliwości redukcji zanieczyszczeń powietrza związane z niewystarczającym nasłonecznieniem zadrzewienia w mieście, tak istotnym w procesie fotosyntezy. Większe jest też zużycie energii potrzebnej do oświetlenia i ogrzania budynków, a produkcja tzw. czystej energii jest utrudniona z powodu zacieniania paneli fotowoltaicznych przez wysokie, ustawione blisko siebie budynki – tłumaczy dr inż. Karolina Zielińska-Dąbkowska.

Główna autorka artykułu podaje przykłady dobrych praktyk, a także apeluje o regulacje prawne na poziomie globalnym i lokalnym oraz rozwój badań naukowych.

Konieczne jest wypracowanie szczegółowych standardów dla architektów i urbanistów oraz alternatywnych modeli ekspansji przestrzeni miejskich, tak aby przy zwiększającym się zagęszczeniu zabudowy ocalić cenne publiczne przestrzenie. Standardem we wszystkich miastach powinny stać się przepisy gwarantujące prawo dostępu do światła słonecznego – podsumowuje Zielińska-Dąbkowska.

Współautorką artykułu jest Kyra Xavia z Light and Lighting Research Consortium (LLRC).

Z profilem naukowym dr inż. arch. Karoliny M. Zielińskiej-Dąbkowskiej można zapoznać się na portalu MOST Wiedzy.

Na podstawie informacji nadesłanej przez PG

fot. sozosfera.pl (zdjęcie ilustracyjne)

 

partner merytoryczny

 

reklama

partner medialny

reklama