24 grudnia br. Główny Inspektorat Ochrony Środowiska (GIOŚ) przygotował wigilijną niespodziankę. Tego dnia bowiem uruchomiono aplikację na telefony „Jakość powietrza w Polsce”, informującą o stanie powietrza w najbliższej okolicy. To kolejna inicjatywa GIOŚ-u, która – obok portalu www.powietrze.gios.gov.pl (czytaj), przedstawia rzetelne i aktualne informacje na temat jakości powietrza w kraju.
W aplikacji na urządzenia mobilne dostępne są dane z bieżących odczytów ze stacji monitorujących stan powietrza, autoryzowane przez GIOŚ. Dzięki temu każdy użytkownik będzie mógł uzyskać informacje na temat zanieczyszczenia powietrza w swojej okolicy. To wygodne i nowoczesne rozwiązanie zostało przygotowane z myślą o osobach, które nie mają eksperckiej wiedzy na temat ochrony powietrza.
Aplikację można bezpłatnie pobrać dla systemu Android (przez Google Play), a w styczniu 2016 r. będzie dostępna także dla użytkowników systemu iOS (przez Apple Store). Po zainstalowaniu aplikacji w swoim telefonie można pobrać dane pochodzące bezpośrednio z ok. 140 automatycznych stacji pomiarowych Państwowego Monitoringu Środowiska, rozmieszczonych na terenie całego kraju. Aplikacja sama wybierze stację, która znajduje się najbliżej użytkownika, przy czym w każdej chwili będzie można sprawdzić informacje z pozostałych punktów pomiarowych. Aktualizacja danych będzie odbywać się co godzinę.
Wyniki pomiarów są podawane w sześciostopniowej skali (od „bardzo dobrego” do „bardzo złego”), odnoszącej się do potencjalnego wpływu zanieczyszczeń na zdrowie. Przykładowo ocena „dostateczna” oznacza, że długie przebywanie na otwartym powietrzu połączone z wysiłkiem fizycznym może mieć niekorzystne skutki zdrowotne, dlatego w legendzie znajduje się też zalecenie, aby „rozważyć ograniczenie (skrócenie lub rozłożenie w czasie) aktywności na wolnym powietrzu, szczególnie jeśli ta aktywność wymaga długotrwałego lub wzmożonego wysiłku fizycznego”.
Informacje o jakości powietrza są prezentowane zbiorczo, za pomocą tzw. polskiego indeksu jakości powietrza, który uwzględnia stężenia siedmiu zanieczyszczeń monitorowanych automatycznie, oraz oddzielnie dla poszczególnych substancji – pyłów zawieszonych: PM10 i PM2,5, dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, tlenku węgla, benzenu i ozonu.
