Opuszczone norowiska

Zbadali opuszczone norowiska średnich ssaków

– Mamy do czynienia z bardzo słabo poznanym podziemnym światem, w którym nawet trudno zdefiniować kto jest gościem, a kto faktycznym gospodarzem – mówi dr Przemysław Kurek z Wydziału Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM), który wraz z zespołem badał opuszczone norowiska średnich ssaków drapieżnych, tj. lisa i borsuka. Naukowcy odkryli, jak wiele gatunków bezkręgowców ukrywa się w takich miejscach – podał UAM.

Opuszczone norowiska średnich ssaków – baza dla zwiększonej bioróżnorodności

Poznańska uczelnia wskazuje, iż z przeprowadzonych badań wynika, że opuszczone norowiska średnich ssaków drapieżnych, to często rozległy podziemny system korytarzy ze specyficznymi warunkami, bardzo atrakcyjnymi dla bezkręgowców zamieszkujących je na stałe lub tylko w nich zimujących. Naukowcy odnaleźli tam 91 gatunków z różnych grup systematycznych. Dominowały owady (muchówki, chrząszcze, pluskwiaki, a także  błonkówki i motyle) oraz pajęczaki, ale zaobserwowano także ślimaki oraz wije i równonogi.

Idea naszych badań wpisywała się w ciąg publikacji, w których wraz z innymi zespołami badaczy wykazywaliśmy, jak duże znaczenie mają norowiska ssaków drapieżnych dla kształtowania różnorodności gatunkowej różnych grup organizmów w ekosystemie leśnym – mówi dr Przemysław Kurek. Jak wyjaśnia, chodzi o tworzenie przez zwierzęta kopiące nory mikrosiedlisk zapewniających osiedlanie się i przetrwanie innych organizmów, czyli w rezultacie tworzenie miejsc o zwiększonej różnorodności gatunków roślin i zwierząt.

Opuszczone norowiska średnich ssaków zbadane – wniosek: borsuk wymaga lepszek ochrony

Dotychczasowe działania naukowców wskazały na istotne znaczenie konkretnego gatunku: borsuka. – Okazuje się, że jego norowiska są oazą różnorodności i w tym kontekście można pokusić się o stwierdzenie, że borsuk jest gatunkiem kluczowym.  Chciałbym, aby wyniki naszych badań były przyczynkiem do dyskusji o lepszej ochronie tego gatunku, teraz można na niego polować przez trzy miesiące w roku – dodaje biolog z UAM.

Badania były realizowane we współpracy z Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu, Uniwersytetem Szczecińskim oraz z Uniwersytetem w Koszycach. Wyniki badań zespołu zostały opublikowane w czasopiśmie Ecological Entomology (2021) doi: 10.1111/een.13062.

Na podstawie amu.edu.pl

fot. UAM

reklama